• Archiwa Tagów Mszał Rzymski 1956/1963
  • 6. Różnice między Mszałem Rzymskim z 1956r, a 1963r.

    Wysłany dnia: przez D.S.M.

    Mszał Rzymski 1956r

    str. 840

    PRZYGOTOWANIE DO MSZY ŚW. I DO KOMUNII

    Psalm 83

    Przybytek Pański rozkoszą mej duszy

    1. Jakże jest miłe mieszkanie twoje, o Panie zastępów! Wzdycha i tęskni ma dusza do Pańskich przedsieni.

    2. Serce moje i ciało moje rwie się radośnie ku Bogu żywemu.

    3. Nawet i wróbel znajduje schronienie, i gniazdko jaskółka dla piskląt swoich:

    4. U twoich ołtarzy, Panie zastępów, mój Królu i Boże!

    5. Szczęśliwi, którzy mieszkają w domu twoim, Panie! Wszak ustawicznie mogą Ciebie chwalić.

    6. Ci także szczęśliwi, którzy od Ciebie otrzymują pomoc, gdy świętą podróż odbyć zamierzyli w sercu. Idą przez dolinę zeschłą, a one dla nich niby pełna źródeł, urocza, jakby użyźnił ją deszczyk wiosenny.

    7. Tak pielgrzymują ciągle z rosnącymi siły, aż Boga Najwyższego ujrzą na Syjonie.

    8. Panie zastępów, wysłuchaj mą prośbę, usłysz mnie, o Boże Jakuba!

    9. Spojrzyj, obrońco nasz, Boże, wejrzyj na oblicze twego pomazańca.

    10. Zaiste, lepszy jeden dzień w przedsionkach twoich, niż innych tysiące.

    11. Wolę stać przed progiem domu Boga mego, niźli przebywać w pałacach grzeszników.

    12. Albowiem Bóg jest światłem i obroną, Pan nam użycza swej łaski i chwały.

    13. On darów swoich nie odmawia tym, którzy chodzą w niewinności. O Panie zastępów, szczęśliwy człowiek, który ufa Tobie!

    14. Chwała Ojcu…

    1. Quam dilecta tabernacula tua, Domine virtutum: * concupiscit, et deficit anima mea in atria Domini.

    2. Cor meum, et caro mea * exsultaverunt in Deum vivum.

    3. Etenim passer invenit sibi domum: * et turtur nidum sibi, ubi ponat pullos

    4. Altaria tua, Domine virtutum: * Rex meus, et Deus meus.

    5. Beati, qui habitant in domo tua, Domine: * in saecula saeculorum laudabunt te.

    6. Beatus vir, cujus est auxilium abs te: * ascensiones in corde suo disposuit, in valle lacrimarum, in loco quem posuit.

    7. Etenim benedictionem dabit legislator, ibunt de virtute in virtutem: * videbitur Deus deorum in Sion.

    8. Domine, Deus virtutum, exaudi orationem meam: * auribus percipe, Deus Jacob.

    9. Protector noster, aspice, Deus: * et respice in faciem Christi tui:

    10. Quia melior est dies una in atriis tuis, * super milla

    11. Elegi abjectus esse in domo Dei mei: * magis quam habitare in tabernaculis peccatorum.

    12. Quia misericordiam, et veritatem diligit Deus: * gratiam et gloriam dabit Dominus.

    13. Non privabit bonis eos, qui ambulant in innocentia: * Domine virtutum, beatus homo, qui sperat in te.

    14. Gloria Patri.

    Mszał Rzymski 1963r

    reprint Warszawa 2012


  • 5. Różnice między Mszałem Rzymskim z 1956r, a 1963r.

    Wysłany dnia: przez D.S.M.

    Mszał Rzymski 1956r

    str. 840

    PRZYGOTOWANIE DO MSZY ŚW. I DO KOMUNII

    Kapłan, o ile mu na to czas pozwala, odmawia przede mszą św. następujące modlitwy. Wierni mogą je razem z nim odmawiać. Stanowi to doskonałe przygotowanie do mszy i komunii św. o ile tej nie można w czasie mszy św. przyjąć. Przygotować się razem z Kościołem i wraz z nim dziękować Bogu, to zapewnić sobie dobra Komunię św. i pełne uczestnictwo w ofierze ołtarza i krzyża.

    Papież Pius XI udzielił odpustu 5 lat tym, którzy odmówią modlitwy przede mszą, – a odpustu zupełnego pod zwykłymi warunkami tym, którzy odmawiają je przez cały miesiąc.

    Ant. Nie racz pamiętać, Panie, na występki nasze, albo rodziców naszych i nie chciej nas karać za grzechy nasze, (w czasie wielk. Alleluja).

    Ant. Ne reminiscaris, * Domine, delicta nostra vel parentum nostrorum, neque vindictam sumas de peccatis nostris (T.P. Alleluja).

    Mszał Rzymski 1963r

    reprint Warszawa 2012


  • 3. Różnice między Mszałem Rzymskim z 1956r, a 1963r.

    Wysłany dnia: przez D.S.M.

    Mszał Rzymski 1956r
    str. 566
    W Wielką Sobotę po nabożeństwie, względnie w Niedzielę rano, święci się pokarmy (chleb, mięso, jaja tzw święcone). Zwyczaj ten powstał prawdopodobnie dlatego, że po długotrwałym poście, Kościół chciał przez to poświęcenie zapobiec ewentualnym przekroczeniom chrześcijańskiej wstrzemięźliwości. Jajko wielkanocne jest symbolem życia, które powstaje z grobu (skorupa). I tu jeszcze raz widzimy, jak Kościół, a w ślad za nim liturgia, dopatruje się w całej naturze, nawet martwej, obrazu życia nadprzyrodzonego, a z drugiej strony, stara się przepromienić wszechświat łaską, której nam udzielił Chrystus zmartwychwstały.

    Mszał Rzymski 1963r
    reprint Warszawa 2012
    str. 373
    WIELKA SOBOTA

    Po południu odbywa się poświęcenie pokarmów przeznaczonych do spożywania w Niedzielę Zmartwychwstania.


  • 2. Różnice między Mszałem Rzymskim z 1956 r, a 1963 r.

    Wysłany dnia: przez D.S.M.

     

    Mszał Rzymski 1956r
    str. 566
    REZUREKCJA
    Czyli
    Otworzenie grobu Pańskiego

     Zwyczaj rezurekcji istniał już w X wieku. Ma on na celu obrazowo przedstawić niektóre szczegóły zmartwychwstania Chrystusowego: Wyjście Pana Jezusa z grobu, nawiedzenie grobu przez pobożne niewiasty, ukazywanie się Chrystusa Apostołom i innym. Zwyczaj ten dziś już nie jest powszechny. Zachował się w Polsce i niektórych diecezjach innych krajów.

    Wczesnym rankiem w Wielką Niedzielę, przed odezwaniem się dzwonów, kapłan ubrany w kapę koloru białego, w otoczeniu duchowieństwa i śpiewaków, udaje się do grobu i chwilkę się modli w milczeniu. Następnie umiarkowanym głosem śpiewa się antyfonę z psalmami.

    Mszał Rzymski 1963r
    reprint Warszawa 2012
    str. 406

    PROCESJA REZUREKCYJNA

     Zwyczaj rezurekcji istniał w niektórych krajach już w X wieku. Miał on na celu obrazowo przedstawić niektóre szczegóły zmartwychwstania Chrystusowego: Wyjście Pana Jezusa z grobu, nawiedzenie grobu przez pobożne niewiasty, ukazywanie się Chrystusa Apostołom i innym.
    Po wprowadzeniu wystawienia Najświętszego Sakramentu w Bożym Grobie procesja rezurekcyjna przybrała charakter uroczystej procesji teoforycznej.

    Procesję rezurekcyjną odprawia się według zwyczajów diecezjalnych. Przeważnie obrzędy są następujące: Po Wigilii Wielkanocnej lub wczesnym rankiem w Wielką Niedzielę kapłan ubrany w kapę koloru białego, w otoczeniu duchowieństwa i śpiewaków, udaje się do grobu i chwilę się modli w milczeniu. Następnie śpiewa się antyfonę z psalmami.

     


  • 1. Różnice między Mszałem Rzymskim z 1956r, a 1963r.

    Wysłany dnia: przez D.S.M.

    Mszał Rzymski 1956r
    str. 882
    Kapłan pochyla się i mówi z wiernymi (ministrant dzwoni):
    Sanctus, Sanctus, Sanctus, Dominus, Deus Sabaoth. * Pleni sunt caeli et terra gloria tua. Hosanna in excelsis.
    Czyniąc znak krzyża:
    Benedictus qui venit in nomine Domini. * Hosanna in excelsis.

    Mszał Rzymski 1963r
    reprint Warszawa 2012
    str. 604
    Kapłan pochyla się i mówi z wiernymi (ministrant dzwoni):
    Sanctus, / Sanctus, / Sanctus, Dominus, Deus Sabaoth. Pleni sunt caeli et terra gloria tua. / Hosanna in excelsis. / Benedictus qui venit in nomine Domini. / Hosanna in excelsis.