Prefacja – Święty, Święty, Święty – uklęknij ty, co masz oczy, co żyjesz Bogiem wszędzie.

Dlaczego podczas Prefacji Najświętszej Ofiary Mszy Świętej na Święty, Święty, Święty stoimy?
Głosimy Chwałę Bożą z Niebem, z Aniołami, z Świętymi stojąc (jak równy z równym) gdy Oni padają przed Bogiem?

„Przez Niego z Aniołami i wszystkimi Świętymi * głosimy Twoją chwałę, razem z nimi wołając: (stojąc?)

Święty, Święty, Święty, Pan Bóg Zastępów. * Pełne są niebiosa i ziemia chwały Twojej.
* Hosanna na wysokości. *Błogosławiony, który idzie w imię Pańskie. * Hosanna na wysokości.

Ap 4.8 Cztery Zwierzęta – a każde z nich ma po sześć skrzydeł – dokoła i wewnątrz są pełne oczu,
i nie mają spoczynku, mówiąc dniem i nocą:
Święty, Święty, Święty, Pan Bóg wszechmogący,
Który był i Który jest, i Który przychodzi.
9 A ilekroć Zwierzęta oddadzą chwałę i cześć, i dziękczynienie
Zasiadającemu na tronie,
Żyjącemu na wieki wieków,
10 upada dwudziestu czterech Starców przed Zasiadającym na tronie
i oddaje pokłon Żyjącemu na wieki wieków,
i rzuca przed tronem wieńce swe, mówiąc:
11 «Godzien jesteś, Panie i Boże nasz,
odebrać chwałę i cześć, i moc,
boś Ty stworzył wszystko,
a dzięki Twej woli istniało i zostało stworzone».

Najświętszą Trójcę dwaj Serafinowie


Komentarze są zamknięte.