23 grudnia Żywot świętego Serwulusa, żebraka

(żył około roku Pańskiego 510) W czasach, gdy święty papież Grzegorz Wielki zasiadał na tronie świętego Piotra, żył w Rzymie żebrak imieniem Serwulus, o którym ten święty namiestnik Chrystusa tak mówi w jednym z swoich kazań: Przy bramie, prowadzącej do kościoła św. Klemensa, leżał zwykle człowiek zwany Serwulusem, którego wielu z was podobnie jak ja znało. Ubogi był on w dobra doczesne, ale bogaty w zasługi. Długa i bolesna choroba dokuczała mu srodze, od dzieciństwa bowiem aż do ostatnich lat życia był sparaliżowany. Nigdy nie mógł stanąć o własnej sile na nogach, nigdy podnieść się na łożu, ani usiąść, ani sięgnąć ręką do ust, ani przewrócić się z boku na bok. Staranie o nim ciążyło na matce i na bracie, którzy go co dzień nosili do kruchty kościoła, gdzie otrzymywał skromne dary miłosierdzia chrześcijańskiego. Z tych jałmużn utrzymywał matkę i wielu obcych pielgrzymów, którzy daremnie kołatali u drzwi bogaczy o przyjęcie. Chociaż czytać nie umiał, kupił sobie Pismo św. i pokornie prosił każdego, kto go odwiedził, aby mu przeczytał któryś rozdział. W ten sposób doszedł do dokładnej znajomości ksiąg świętych i objawień Boskich. Nikt z jego ust nigdy nie słyszał jęku lub skargi, choćby mu dokuczały. Zadowolony z rozporządzeń Bożych, … Czytaj dalej 23 grudnia Żywot świętego Serwulusa, żebraka