7 listopada Żywot świętego Engelberta, arcybiskupa

(Żył około roku Pańskiego 1225) Engelbert urodził się w roku 1185 i był potomkiem starożytnego rodu hrabiów Bergu i Geldrii. Dorósłszy, poświęcił się stanowi duchownemu. Opatrzność Boża uchroniła go od dumy i zarozumiałości, jakimi mogło go napełnić bogactwo, ukazując mu wzniosłe cele. Gdy ukończył nauki, mianowano go nasamprzód proboszczem katedralnym w Kolonii, a potem biskupem monasterskim, on jednak nie przyjął tej godności, gdyż szanował prawa Kościoła i nie ufał swej młodości, bo liczył zaledwie dwadzieścia jeden lat. W sporze o tron cesarski między Filipem księciem szwabskim a Ottonem saskim, stanął po stronie papieża, dzięki czemu w roku 1215 wyniesiony został na arcybiskupstwo kolońskie. Młody arcybiskup nie zawiódł nadziei i okazał się mężem, jakiego wymagały okoliczności. Silną dłonią hamował i karcił gwałty i nadużycia rycerstwa, zmuszał ich do zwracania nieprawnych łupów i wynagradzania wyrządzonych krzywd i szkód, goił według możności zadane przez wojnę rany, uszlachetniał lud ojcowską troskliwością i był najpotężniejszym i najznakomitszym biskupem w Niemczech. To było powodem, że wybierający się na wyprawę włoską cesarz Fryderyk II mianował go w roku 1220 swoim namiestnikiem i opiekunem swego syna Henryka VIII, wybranego królem niemieckim. Engelbert sprawował ten ważny i trudny urząd tak mądrze i energicznie, że zyskał szacunek nawet u swych … Czytaj dalej 7 listopada Żywot świętego Engelberta, arcybiskupa