3 listopada Żywot świętego Malachiasza, arcybiskupa armachańskiego

(żył około roku Pańskiego 1148) Święty Malachiasz zawsze litował się nad duszami w czyśćcu zostającymi i niczego więcej nie pragnął, jak umrzeć w Dzień Zaduszny, a to z tego powodu, ze w dniu tym odprawiają się liczne Msze za dusze zmarłych. Dziecięce swe lata przeżył on pod okiem pobożnych i bogobojnych rodziców. św. Bernard, jego biograf, pisze, że Duch św. przemieszkiwał w jego sercu, kierował krokami jego i nauczył go pamiętać o wszechobecności boga, pościć i miłować samotność. Jako chłopiec nie lubił dzielić zabaw dziecięcych i przenosił nad nie naukę, w której wielkie czynił postępy. W nabożeństwie unikał wszelkiego popisywania się, a modlitwie i pokucie oddawał się w ukryciu. Bywało, że gdy w kościele ogarnęła go żarliwość pobożności, chronił się w kącik, aby go nikt nie widział; a gdy szedł z rówieśnikami na przechadzkę, przystawał nieco i pozostawał umyślnie w tyle, aby się pogrążyć w pobożnym rozmyślaniu. Tak doszedł lat młodzieńczych, a zarazem nastała chwila, w której musiał się zastanowić, czy chce należeć do świata, czy do Boga. Malachiasz postanowił umrzeć dla świata. W pobliżu katedry armachańskiej żył w ciasnej celce św. pustelnik Imariusz. Do niego poszedł Malachiasz, aby słuchać jego nauk i dowiedzieć się, czego potrzeba do życia świątobliwego. … Czytaj dalej 3 listopada Żywot świętego Malachiasza, arcybiskupa armachańskiego