17 września Żywot świętej Hildegardy, ksieni

(Żyła około roku Pańskiego 1179) Pomiędzy świętymi niewiastami z narodu niemieckiego i zakonu benedyktyńskiego jedno z pierwszych miejsc zajmuje Hildegarda tak z powodu cnot, jak nadzwyczajnej mądrości i wielkich zasług. Córka rodu rycerskiego, już od dzieciństwa odznaczała się wielkimi przymiotami umysłu. W trzecim roku życia widziała rzeczy niewidzialne i nadprzyrodzone tak jasno i wyraźnie, jak okiem cielesnym rzeczy zewnętrzne. Nie wydawało się jej to niczym osobliwym, albowiem sądziła, że dar ten jest wszystkim wspólny. Nadto przestrzegała troskliwie czystości i oddawała się żarliwie modlitwie. Gdy liczyła lat osiem, oddali ją rodzice na wychowanie pobożnej Jucie, ksieni benedyktynek na górze Disiboden. Tu nauczyła się trochę czytać, śpiewać psalmy, o gruntownym wykształceniu jednak mowy nie było. Widzenia miała często. W prostocie serca mówiła o nich, dziwiąc się, że Juta i inne zakonnice tego nie widzą, aż zawstydzona, postanowiła o tych widzeniach już więcej nie wspominać. Święta Hildegarda Doszedłszy do lat regułą przepisanych, złożyła śluby zakonne i była wzorem miłosierdzia, posłuszeństwa, pokory, umartwienia i cierpliwości. Pan Bóg nawiedzał ją bolesnymi chorobami, a po śmierci Juty 1136 roku wybrano ją na ksienię. W tym czasie głos z Nieba nakazał jej, by spisywała wszystko, co widzi i słyszy, lecz z obawy i pokory nie usłuchała rozkazu. … Czytaj dalej 17 września Żywot świętej Hildegardy, ksieni