13 września Żywot świętej Notburgi, służebnicy

(żyła około roku Pańskiego 1313) Pobożna ta dziewica urodziła się w Rottenburgu w Tyrolu w roku 1265 jako córka zamożnych i bogobojnych rodziców, którzy ją starannie wychowywali i wcześnie przyzwyczajali do pracy. Osobliwie matka zachęcała córeczkę do miłości Boga i bliźniego. Gdy słońce świeciło w izdebce, mówiła do niej: „Patrz, miłe dziecię, oto Bóg patrzy z Niebios na serca nasze i przenika wszystkie myśli nasze!” W polu, wskazując na kwiatki, mawiała: „Jak te kwiatki podnoszą główki do słońca, tak i ty wznoś się sercem do Boga”. Ziarno, zasiane przez matkę w sercu dziewczątka, wydało bujny plon. W kościele była jak anioł zatopiona w serdecznej modlitwie, w domu posłuszną córką, w obcowaniu z ludźmi uprzejmą, miłosierną względem ubogich, skromną w odzieży, pokorną wobec każdego. W zamku rottenburskim mieszkał możny i szlachetny rycerz Henryk, wraz z małżonką Guttą i synem Henrykiem, oraz synową Otylią, niewiastą dumną i skąpą. Henryk przyjął Notburgę za klucznicę, a gdy doszła lat osiemnastu, zdał na nią kuchnię i dozór nad całą żeńską służbą. Trudne to było stanowisko. „Otylia szydziła i drwiła z niej, nie mogąc pojąć jej pokory i nabożności, dziewki nienawidziły jej i wszystko czyniły na przekór, nie chcąc podlegać młodszej. Notburga wszystko cierpliwie znosiła. Na … Czytaj dalej 13 września Żywot świętej Notburgi, służebnicy