6 września Żywot świętego Magnusa, opata

(żył około roku Pańskiego 655). Gdy św. Kolumbian, wygnany z okolic Bregencji, udał się do Włoch, gdzie założył klasztor Bobbio, ukochany uczeń i towarzysz jego Gallus, zapadłszy na mocną gorączkę, pozostał w Alemanii i prosił jednego duchownego nad jeziorem Bodeńskim o gospodę. Ten przyjął zasłużonego misjonarza jak najchętniej i polecił dwom młodym klerykom, Magnusowi i Teodorowi, aby chorego troskliwie doglądali. Magnus, rodem Aleman, powziął osobliwszą cześć i miłość dla Galia, oddał się pod jego kierownictwo, a gdy chory przyszedł do zdrowia, towarzyszył mu w podróżach misyjnych, brał udział w założeniu klasztoru St. Gallen, a po śmierci św. Galia objął zarząd klasztoru. Jako współzałożyciel i drugi opat klasztoru, który słynął przez długie wieki lat z nauki i cnót, zasługuje Magnus na zaszczytne miejsce między mężami dla ludzkości wielce zasłużonymi. Po kilku latach książę szwabski, Otwin, wtargnąwszy z wojskiem w okolice Arbonu, złupił wszystko i spalił klasztor. Magnus odniósł ciężką ranę, ale mimo to nie opuścił klasztoru, a znalazłszy dobroczyńcę w biskupie konstancjeńskim, za jego pomocą odbudował klasztor. Gdy stanął gmach i zakonnicy mogli rozpocząć swoje prace, przybył do grobu św. Galia Tosso, pobożny kapłan z diecezji augsburskiej, i prosił Magnusa, aby z nim poszedł do Allgäu i tam założył kilka osad … Czytaj dalej 6 września Żywot świętego Magnusa, opata