4 września Żywot świętej Rozalii z Viterbo, dziewicy

(Żyła około roku Pańskiego 1252) Święta Róża (czyli Rozalia) urodziła się w roku 1234 w mieście Viterbo we Włoszech. Od wczesnej młodości okazywała wielką świątobliwość w postępkach, upodobanie w modlitwie i pilnie uczęszczała na nabożeństwo. Matka jej, Katarzyna, starannie pielęgnowała w niewinnym sercu dziecka tę skłonność do nabożeństwa i często opowiadała jej, o Dzieciątku Jezus, o Jego ubóstwie, pokorze, posłuszeństwie i cierpieniach. Łaska Boża sprawiła, że Rozalia już jako małe dziewczątko powzięła nieprzezwyciężony wstręt do płochości i marnych igraszek, ślubując powściągliwość w mowie, posłuszeństwo rodzicom, a przede wszystkim cierpliwość. Nosiła odzież z grubej wełny, chodziła boso i z gołą głową, pościła surowo, a co oszczędziła, rozdawała ubogim. Darząc ich jałmużną, upominała, aby ufali w Bogu. Licząc lat 13, zapadła Rozalia na ciężką chorobę. Lekarze, zwątpiwszy o jej życiu, oświadczyli, że lada chwilę skończy. Gdy tak wszyscy oczekują jej zgonu, Rozalia zrywa się z łoża i z rozjaśnionym obliczem woła: „Patrzcie na Królową Niebios, która w orszaku świętych dziewic mnie, swą najniższą służebnicę, odwiedzić raczyła! Przyjmijmy Ją, jak należy!” Po tych słowach uklękła na podłodze, aby uczcić Matkę Boską. Maryja Panna przemówiła do niej łaskawie: „Bądź dobrej myśli, miłe dziecię, nie umrzesz jeszcze i wiele dobrego uczynisz. W kościele moim weź … Czytaj dalej 4 września Żywot świętej Rozalii z Viterbo, dziewicy