29 sierpnia Żywot świętej Sabiny i Serafii, Męczenniczek

(żyły około roku Pańskiego 120) Sabina pochodziła ze znakomitej rodziny rzymskiej i otrzymała wychowanie staranne, ale pogańskie. Wyszła za mąż za oficera rzymskiego Walentyna i wiodła żywot, jak wszystkie wielkie damy, tj. lubiła stroje, zbytkowne uczty, trawiła całe godziny przy toalecie, w teatrze, albo dokuczała swym służebnicom. Gdy mąż jej poległ w bitwie przeciw Dakom, porzuciła zgiełkliwe miasto i zamieszkała w zaciszu wiejskim w Umbrii. Otrzymawszy od Stwórcy szlachetne serce, a od rodziców staranne wykształcenie, umiała się należycie cenić i strzec od zepsucia, rozpowszechnionego podówczas pomiędzy wyższymi warstwami społeczeństwa rzymskiego. Pomiędzy jej niewolnicami była niejaka Serafia, chrześcijanka, pochodząca z Antiochii, miasta syryjskiego. Była ona prawdziwym wzorem przyzwoitości i skromności, mówiła mało ale zawsze odzywała się grzecznie i uprzejmie, nigdy nie schlebiała swej pani, a jeśli Sabina wymagała od niej czegoś, co sprzeciwiało się zasadom chrześcijańskim, tłumaczyła się z nieposłuszeństwa z należnym uszanowaniem. Nie znała obawy przed karami, które były nieraz wielce dotkliwe, a znosiła je tak cierpliwie, że nigdy obłok niechęci i gniewu nie zasępił jej łagodnego oblicza. Wszelkie polecenia wykonywała sumiennie i najniższe nawet posługi pełniła z chęcią i radością. Po jakimś czasie Sabina zauważyła, że Serafia rozdaje jałmużnę, że w swojej komórce trawi całe godziny na głośnej lub … Czytaj dalej 29 sierpnia Żywot świętej Sabiny i Serafii, Męczenniczek