8 sierpnia Żywot świętego Stefana I, papieża i Męczennika

(Żył około roku Pańskiego 257) Stefan był z rodu Rzymianinem i od młodych lat wiernym uczniem Chrystusowym. Dzielność jego ducha, wysokie wykształcenie i gorąca miłość Boga wyniosły go już w młodocianym wieku do godności archidiakona rzymskiego. Urząd ten nakładał nań obowiązek opieki nad ubogimi oraz wyznawcami uwięzionymi za wiarę. Papież święty Lucjusz dał chlubne świadectwo jego sumienności, albowiem żegnając się przed swą śmiercią męczeńską z powierzoną sobie trzódką, wypowiedział życzenie, aby jego następcą obrano archidiakona Stefana. Duchowieństwo spełniło jednogłośnie jego życzenie i Stefan wstąpił dnia 13 maja roku 254 na tron świętego Piotra. Prześladowanie ucichło nieco w tym czasie, natomiast coraz groźniej zaczęły podnosić głowę różne odszczepieństwa. Między innymi w samym Rzymie wystąpił ambitny kapłan Nowacjan z twierdzeniem, że grzech odpadłych, tj. chrześcijan, którzy podczas prześladowania wyparli się wiary, jest zbyt wielki, więc Kościołowi nie przysługuje władza wybaczenia tego grzechu i przyjęcia ich powtórnie na swe łono, a w Kartaginie zaczął bałamucić lud biskup Agrypin, głosząc naukę, że chrzest kacerski, tj. chrzest udzielony przez odszczepieńców, jest nieważny i nie ma najmniejszego znaczenia. Święty Stefan, jako najwyższy zwierzchnik Kościoła, w piśmie wystosowanym do świętego Cypriana tak sprawę rozstrzygnął: „Jeżeli kacerz się nawraca, nie godzi się zaprowadzać nowości, lecz według tradycji kłaść … Czytaj dalej 8 sierpnia Żywot świętego Stefana I, papieża i Męczennika