18 lipca Żywot świętego Fryderyka, biskupa i Wyznawcy

(Żył około roku Pańskiego 838) Fryderyk, wnuk Radbolda króla fryzyjskiego, już jako drobne pacholę był przedmiotem powszechnego podziwu z powodu rozlicznych zalet ciała i duszy, a zwłaszcza ujmującej pokory i pobożności. Najulubieńszym zajęciem młodego, dorodnego królewicza było uczestniczenie w nabożeństwie kościelnym, a po powrocie do domu opowiadanie matce w gorących słowach treści słyszanego kazania. Pobożni rodzice oddali przeto młodziana rokującego jak najpiękniejsze nadzieje na wychowanie najpierw kilku zakonnikom, później zaś Rychfriedowi, biskupowi utrechckiemu. Prałat ten, przewidując wieszczym duchem w powierzonym mu uczniu następcę swego na stolicy biskupiej, czuwał nad nim z pieczołowitością ojcowską. Królewicz rósł w lata, doskonalił przymioty duszy i serca, kształcił się w cnocie i naukach, a wyświęcony na kapłana, objął naukę katechumenów, tj. pogan przysposabiających się do przyjęcia chrztu świętego, nie szczędząc czasu i pracy, aby się godnie wywiązać z położonego w sobie zaufania. Starania jego wieńczył też zawsze jak najpomyślniejszy skutek. Gdy Rychfried po kilku latach oddał ducha Bogu, duchowieństwo i lud obrali jednomyślnie biskupem Fryderyka. Daremne były jego łzy i usilne prośby, aby go zwolniono od urzędu, do którego nie czuje w sobie ani sił, ani zdolności. „Grzesznikiem jestem – wołał – jakżeż więc mogę paść owieczki Boże? Nie umiem zawiadywać własnym domem, jakżeż przeto … Czytaj dalej 18 lipca Żywot świętego Fryderyka, biskupa i Wyznawcy