11 lipca Żywot świętego Piotra Fouriera, założyciela zakonu

(Żył około roku Pańskiego 1640) Piotr był synem ubogich, ale wielce pobożnych wieśniaków z Mirecourt w Lotaryngii. Hojnie uposażony zdolnościami umysłu i serca poświęcił tak skutecznie cały wolny czas modlitwie oraz nauce, umartwieniu i czci Najświętszej Maryi Panny, że nazywano go powszechnie „uczonym” i „świątobliwym”. Licząc lat dwadzieścia, wstąpił w Chamouoy, niedaleko miejsca rodzinnego, do klasztoru kanoników regularnych. W klasztorze tym nie trzymano się ściśle reguły, toteż jego przykładne życie było dla braci zakonnej solą W oku; aby się go pozbyć, ofiarowano mu trzy probostwa do wyboru. Wybrał sobie tedy Piotr plebanię w Matincourt, najuboższą w dochody, ale pełną znoju i utrudzającej pracy z powodu moralnego upadku i zepsucia parafian. Przekonany, że nieuctwo i nieznajomość religii jest głównym powodem niewiary i bezbożności jego owieczek, nie tylko prawił żarliwe kazania w kościele, ale chodził do chat i domów, starając się usunąć złe nauczaniem i wyjaśnianiem prawd i artykułów wiary świętej. Z pieczołowitością matki gromadził dzieci koło siebie, pokazując, na czym polega wiara i życie prawdziwie chrześcijańskie, zachęcał je do uczęszczania na nauki dawaniem nagród, i tym sposobem dobroczynnie działał na samych rodziców, którzy ze wstydu przed dziećmi, umiejącymi więcej od nich, starali się niedostatki swej wiedzy jak najprędzej odrobić i powetować. … Czytaj dalej 11 lipca Żywot świętego Piotra Fouriera, założyciela zakonu