10 lipca Żywot świętego Jana z Dukli, bernardyna

(żył około roku Pańskiego 1484) W kilka lat po śmierci błogosławionego Jakuba Strepy, apostoła Rusi Czerwonej, wydała ta ziemia męża, który miał być największym z jego następców na urzędzie misyjnym i jak on świętością życia miał się wznieść na ołtarze. Mężem tym był święty Jan z Dukli. Urodzony około roku 1414 w Dukli, małym miasteczku ziemi sanockiej, syn ubogich mieszczan Jana i Katarzyny, od dzieciństwa wychowywany był w bo jaźni Bożej. Początkowe nauki pobierał w miejscowej szkółce parafialnej, a gdy ją ukończył, wysłano go do Krakowa, na naukę języka niemieckiego, bardzo podówczas potrzebnego mieszkańcom Dukli, ze względu na ożywiony handel między Polską a Węgrami, który szedł pobliską, najdogodniejszą w całym wale Karpat polskich przełęczą. Szkoła, do której wstąpił, mieściła się widocznie przy uniwersytecie, gdyż późniejsze podania mówią, że studiował filozofię i teologię, a wśród jego mistrzów wymieniają św. Jana z Kęt, przypisując mu wielki wpływ na duszę pobożnego młodzieńca. Jak długo przebywał w Krakowie i jak spędził te lata, nie wiadomo. Jest jednak rzeczą wielce prawdopodobną, że jego wychowaniem kierowali tutaj franciszkanie, którym mogli go polecić bracia z klasztoru w Krośnie, mieście odległym o dwie mile od jego rodzinnej Dukli. Jeśli istotnie tak było, stosunki Jana z franciszkanami musiały być … Czytaj dalej 10 lipca Żywot świętego Jana z Dukli, bernardyna