30 kwietnia Żywot świętej Katarzyny ze Sieny

(Żyła około roku Pańskiego 1380) Cześć i chwała Bogu przedwiecznemu, który się objawił tak cudownie, dobrotliwie, mądrze i pełnym miłosierdzia przez św. Katarzynę z Sieny. Była córką farbiarza, najmłodszą z dwudziestu pięciorga rodzeństwa. Urodziła się jako dzieciątko wątłe, ale bardzo piękne i miłe. Już od lat dziecięcych okazywała bystrość umysłu i szczególniejszą miłość i cześć ku Najświętszej Maryi Pannie. Przebywała chętnie na osobności, biczowała się dla umartwienia ciała, modliła się często i była wzorem skromności. Dobrym swoim przykładem tak wpływała na inne rówieśnice, że wyrzekały się rozrywek i wraz z nią modliły się gorąco. Licząc lat siedem ślubowała Najświętszej Maryi Pannie dozgonną czystość i prosiła Matkę Boską o wstawienie się do Jezusa, iżby ją przyjął za oblubienicę. Kiedy skończyła lat dwanaście i wyrosła na piękną dziewczynę, rodzice chcieli ją wydać za mąż (pamiętać tutaj trzeba, że w krajach południowych kobiety o wiele wcześniej dojrzewają niż w północnych). Matka nakłaniała ją, aby się pięknie ubierała i trefiła włosy jak inne dziewczęta, atoli Katarzyna pożądała tylko Jezusa, ubierała się skromnie i najpiękniejsi nawet młodzieńcy nie budzili w niej zalotności. Gdy wszelkie namowy spełzły na niczym, oddała ją matka starszej zamężnej córce Bonawenturze, by ją nakłoniła do strojenia się. Katarzyna uległa wprawdzie prośbom … Czytaj dalej 30 kwietnia Żywot świętej Katarzyny ze Sieny