19 kwietnia Żywot świętego Leona, papieża

(Żył około roku Pańskiego 1054) Dzieje Kościoła świętego wspominają z wielką radością rok 1002 i dzień 21 czerwca, w którym narodził się hrabiemu Dachsburgowi z Dolnej Alzacji, spokrewnionemu z królami i cesarzami, syn imieniem Brunon. Ciało dzieciątka tego było pokryte małymi krzyżykami, co przypisywano modlitwie jego matki Helwigi, która co dzień cierpienia Jezusa z wielkim przejęciem rozpamiętywała. Gdy miał lat pięć, oddano go na wychowanie do biskupa Berchtolda w Toul, gdzie wkrótce zajaśniał świetnymi postępami w naukach, a przy tym był dla wszystkich przykładem pobożności, pokory i usłużności. Za powołanie życia obrał sobie stan kapłański, do którego przysposobił się za pomocą żarliwej modlitwy, usilnej pracy umysłowej i codziennego odwiedzania szpitali i chorych, przy czym skrycie udzielał ubogim obfitej jałmużny. Zostawszy diakonem zniewolony był udać się na dwór kuzyna swego, cesarza Konrada II, gdzie wzbudzał ogólny podziw skromnością w obcowaniu z ludźmi i nieposzlakowaną czystością obyczajów. Kiedy biskup z Toul w roku 1025 z obowiązku posyłał cesarzowi posiłki na wojnę do Włoch, oddał nad nimi dowództwo młodemu Brunonowi, Posłuszny jak dziecko, poddał się temu przykremu dla siebie rozkazowi i ścisłą karnością, wielką roztropnością i nieustraszoną odwagą zdobył taką sławę, że go nazwano aniołem i opiekunem żołnierzy, a postrachem nieprzyjaciół. W czasie … Czytaj dalej 19 kwietnia Żywot świętego Leona, papieża